Við sjáum vitaljós og úfið haf. Textinn er óræður en orðkyngdur, sauður og ljón og „verðbréfamiðlar heilar þjóðir svelt.“ Það er verið að syngja um þjóð, gallaða þjóð sem er þó ekki alls varnað.

Skyndilega sjáum við hins vegar gamlan mann borða banana og erindið fer að skýrast:

Íslendingur aldurshár

Hér ég halla í móðurskaut

Sá gamli er 99 ára gamall, bráðum 100, Trausti Breiðfjörð Magnússon, gamall vitavörður á Sauðanesi. Giftur Huldu Jónsdóttur, sem einnig leikur stórt hlutverk í myndinni og fer með kyngimögnuð ljóðmæli eins og að drekka vatn.

Trausti vill heita Álfur líka – og hann er aðalpersóna heimildamyndarinnar Hálfur Álfur, sem nú er í lokavinnslu. Það er barnabarn Huldu og Trausta, Jón Bjarki Magnússon, sem leikstýrir.

Og á þessum aldri vita allir hvernig sagan endar – og það er stutt í endinn.

fagna ég þér friðsæl gröf

að fá þar sætan blund

Það er Teitur Magnússon sem semur lag og texta „Hvíta dauða“ af mikilli orðkynngi, en hann er þó ekki síðri þegar hann túlkar annarra manna ljóð. Heimildir smyglsins herma að hann hafi samið sérstaka ábreiðu af gölmum slagara fyrir myndina – en smygarlinn kveikti raunar fyrst almennilega á Teit með þessari frábæru útsetningu á ljóði Benedikts Gröndal, Nenni. Þegar textinn er skoðaður við hliðina á í raun ágætri enskri þýðingu (fylgir á youtube) þá áttar maður sig betur á hvers vegna orðið „nenni“ er eitt hið vanmetnasta í íslenskri tungu, einfalt og hversdagslegt en nær samt einhverri svo ótrúlega tærri tilfinningu.

Ég nenni ekki alltaf að lesa

ég nenni ekki alltaf að skrifa

ég nenni ekki alltaf að mála

hverju nenni ég þá?

Ég nenni alltaf að elska

Ég nenni alltaf að drekka

Ég nenni alltaf að dreyma

einhverju nenni ég þá

Viltu meira Menningarsmygl? Hér geturðu gerst áskrifandi á Karolina Fund og þar með tryggt framtíð þess.

Texti: Ásgeir H Ingólfsson

Auglýsingar